Złe i dobre pokerowe zachowania - część 2

W pierwszej części omówiłem niektóre spośród złych i dobrych zachowań podczas gry w pokera: złą i dobrą postawę, zły i dobry wizerunek oraz złą i dobrą taktykę. W tej części przedstawię zły i dobry sposób postępowania ze swoimi pieniędzmi podczas gry w pokera.

Zły sposób postępowania ze swoimi pieniędzmi:

Wydawanie kawałków wygranej, aby się „pokazać" nawet, jeśli grozi to bankructwem.

Prawidłowy sposób postępowania ze swoimi pieniędzmi:

Odmowa wydania jakiejkolwiek części rosnących funduszów na dzieci, żonę, czynsz, zdrowie, Ciebie samego czy Twojego psa. Pierwszą rzeczą, jaką musisz zrozumieć, jest to, iż ta rada dotyczy jedynie graczy o dobrych umiejętnościach zdolnych do długotrwałej wygranej. Dodatkowo, musza posiadać pewne fundusze, o które nie trzeba się martwić (lub dostęp do środków).

Jeśli nie jesteś bardzo dobrym graczem, wówczas ta rada powinna zostać zignorowana. a to dlatego, iż bez względu na to, ilu słabych graczy będzie chciało zarządzać swoimi pieniędzmi prawidłowo i zgromadzić pewne fundusze, nie będzie to dla nich niemożliwe. Jeśli szanse są przeciwko Tobie, najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to zrezygnować.

Niemniej w pokerze możesz nie chcieć rezygnować. Możesz chcieć udoskonalić swoje umiejętności albo możesz być całkowicie zadowolony z gry rekreacyjnej na zawsze. Niemniej, jeśli nie jest Twoim celem osiągnięcie zysku, prowadzenie finansów nie jest dla Ciebie znaczącym konceptem.

Jeśli natomiast jesteś zwycięzcą, możesz łatwo zbankrutować wydając swoje fundusze. Gracz ze średnim limitem (nazwijmy go graczem A) może zacząć z, powiedzmy, $2,000, wygrać $20,000 w ciągu, być może dwóch miesięcy, wydać $14,000, stracić $8,000 i stać się bankrutem. Będzie zrujnowany, przybity. I uwierzcie mi lepiej, jego przyjaciele oraz rodzina uznają jego pokerowe eskapady za niepowodzenie, mimo tego, iż wygrywał.

W hipotetycznym przypadku, który właśnie opisałam, gracz wygrał $12,000. Niemniej jest on pobity, bez pieniędzy, obiektem kpin oraz kiepskim naśladowcą. Mniej szczęśliwy gracz o identycznych umiejętnościach mógł zacząć z $2,000, wygrać $15,000 w trakcie dwóch miesięcy, nie wydać nic, stracić również $8,000 z powodu złych kart, i nadal mieć $9,000 na odegranie się.

Ten drugi gracz (gracz B) mógł postępować prawidłowo grając, gromadząc swoje fundusze. $15,000, $25,000, $50,000, $100,000, $500,000 - nigdy nie wydając grosza (lub wydając jedynie skromnie, nie mając innego źródła dochodu), przenosząc się do bardziej opłacalnych gier, gdy jego umiejętności wzrastały.

Zatem oto moi przyjaciele, gracz A i gracz B. Mają te same umiejętności. Potencjalnie mają na dłuższą metę też te samo szczęście. Gracz A, przegrany, bez pieniędzy i zrujnowany. Gracz B, sukces pełną gębą. Ile faktycznie wydanie tych $14,000 kosztowało gracza A? Cokolwiek za nie kupił, mogło go to kosztować o wiele więcej niż $10 za każdy $1, który wydał. W tym wypadku, o wiele więcej. Kiedy mógłbyś sobie pozwolić na wydanie części gromadzących się funduszy? Nie możesz sobie na to w ogóle pozwolić. Niemniej większość potencjalnych zawodowców przegrywa z tego właśnie powodu.

Ciężko jest przekonać dziewczynę, chłopaka, brata czy matkę, że nie powinieneś wydać wygranych pieniędzy. Ale gracze muszą się trzymać swoich przekonań. Jeśli miałbyś sklep samochodowy i zaczynałbyś rozszerzać biznes, nie powiedzieliby, „Dobrze Ci idzie. Sprzedaj kasę oraz część magazynu, to będziesz miał co pokazać, jak zbankrutujesz." I ty sam również nie pomyślałbyś o tym. Nadużyj, jeśli musisz. Ale nie mów, że Cię nie ostrzegałem.

Zatem, rosnący biznes oraz rosnące fundusze pokerowe to ta sama rzecz. Fundusze te są narzędziem, którego potrzebujesz, by prowadzić swoje interesy. Pobaw się tym, jeśli chcesz. Nadużyj, jeśli musisz. Ale nie mów, że Cię nie ostrzegałem.