karty

Angielska nazwa tej techniki nie kryje pod sobą niczego przesadnie trudnego. Nadrzędnym celem value beta jest zwiększenie naszych przychodów w pojedynczym rozdaniu. Innymi słowy, posługując się value betem naszym celem jest zachęcenie rywala ściśle określonym podbiciem, aby dorzucił do puli w sytuacji, gdy mamy powody do uznania naszej ręki za nieco mocniejszą.

Definicja nie wydaje się trudna, ale praktyka to co innego. Szkopuł w tym, że ocena siły ręki przeciwnika nie jest już wcale taka prosta. Nie ma znaczenia jak silny jest nasz własny układ, bo układ przeciwnika może być jeszcze słabszy, i chodzi o określenie prawdopodobieństwa takiej sytuacji.

Kolejnym istotnym elementem jest to, jak wysoki będzie nasz value bet. Jeżeli jest wysokość ustalimy za nisko, to nie wydobędziemy największej wartości z kart. Jednak pójście za daleko w drugą stronę, czyli przecenienie wartości beta może zniechęcić rywala.

Slowplay można określić jako taktykę pasywnego stylu gry w poker przy jednoczesnym posiadaniu mocnego układu. Technika ta służy stworzeniu fałszywego wrażenia wśród rywali, którzy powinni być przekonani, że mamy słabą rękę. Slowplay jest często krytykowany, a niesłusznie. Zastosowanie go we właściwym momencie może przynieść naprawdę wiele, ale użyty nieumiejętnie będzie nas pogrążał.

Jeżeli lubisz grać w pokera, to koniecznie sprawdź ofertę Unibet!

Na sam początek, mocno zaleca się NIE stosować slowplay’a pre-flop. Uzasadnione jest to jedynie w wyjątkowych okolicznościach, takich jak bardzo agresywny stół, przy czym musimy w tej sytuacji posiadać także mocne karty (AA lub KK). W innych przypadkach slowplay’owanie pre-flop będzie jak rzucanie sobie samemu kłód pod nogi.