Podpatrując profesjonalistów #1: Rzucanie Fałszywej Wskazówki

Jedną z prawdziwych korzyści pracy w mediach pokerowych jest fakt, że możesz udoskonalić swoją własną grę poprzez bliską obserwację profesjonalistów. Jeśli chcesz, możesz stanąć obok stołu i śledzić rękę za ręką bądź obserwować pojedynczego gracza przez okres trwania całego wydarzenia. W tym cyklu Podpatrując Profesjonalistów mam zamiar przedstawić niektóre z rzeczy, których nauczyłem się podczas obserwacji profesjonalistów.

Jeśli czytałeś książki Dana Harringtona (a jeśli nie, to powinieneś), wiesz, że jedną z jego wskazówek jest by obserwować, jak gracze dodają żetony do puli. „Nagły ruch" czy „rzut" prawdopodobnie oznacza jedną rzecz, a „położenie" czy „umieszczenie" inną. Niektórzy gracze kładą żetony do puli mając dobrą rękę i potrząsają nimi w przypadku blefu. Inni gracze robią dokładnie odwrotnie. Jest to łatwy do zauważenia znak, ale podobnie jak w przypadku wszystkich znaków, jeśli drugi gracz wie, że go obserwujesz...

Zatem pewnego dnia obserwowałem stół, przy którym grał profesjonalista podczas jednej z wcześniejszych gier na Pokerowych Mistrzostwach Świata i byłem prawie pewien, że zauważyłem u niego ten znak. Po kilku godzinach byłem tak pewien, że zdecydowałem, iż musi w tym coś być. Zacząłem się zastanawiać, czy była to fałszywa wskazówka czy zaplanowane zachowanie; to działo się już w trakcie pierwszych czterech etapów gry, więc byłem całkiem pewien mojej interpretacji. Ale to był profesjonalista, naprawdę dobry i znany, więc zacząłem się zastanawiać: „Co przegapiłem?"

Dotarło do mnie, że była to fałszywa wskazówka, ponieważ wspomniane zachowanie miało miejsce zbyt długo, a jeśli fałszywa wskazówka ma działać, lepiej jakbyś potrafił zarówno założyć przynętę, jak i wykonać ruch będąc przy stole z graczami, których chcesz nabrać.  To tam!. Stół był na drugim końcu pokoju od tych podzielonych, ten stół nie rozdzieliłby się przez cały dzień - to pewne.

Czy zatem jasne jest, co to fałszywa wskazówka? Robisz coś, co ma zmylić innych graczy. Zatem jeśli „potrząsanie" żetonami w puli ma oznaczać, iż masz dobrą rękę, wówczas chcesz ukryć dobre rozdanie, natomiast, jeśli chcesz rozegrać ostatecznie tę rękę i nikt nie sprawdzi twojego zakładu, pokazujesz swoją siłę, reklamujesz się.  W pewnym momencie gry korzystasz z tego ruchu blefując lub odwrotnie.

Czytałem, że „potrząsanie" żetonami przy dużych zakładach w przypadku turn lub river oznacza blef.

Około 10 wieczorem pierwszego dnia, na poziomie ósmym NLHE wspomniany profesjonalista dostał dużą rękę grając z dwoma nieznanymi graczami, którzy oboje byli przy stole od południa. Przy river profesjonalista, który miał pierwszy stawiać zakład, podniósł stawkę szybko i znacznie, co wystarczyło, by zmusić obu graczy do postawienia wszystkich żetonów i użył „potrząśnięcia". Obaj gracze przyjęli zakład stawiając wszystkie żetony, jeden z nich mając strita, a drugi z kolorem zaczynającym się od króla. Oczywiście okazało się, że profesjonalista ma kolor od Asa.

Następnego dnia, rozmawiałem z nim, oto jak przebiegła rozmowa.

„Chciałbym zapytać cię o wczorajszą grę."

„Jasne, wal śmiało."

„Obiecuję, że pisząc to, nie podam twojego imienia."

„Brzmi dobrze."

„Czy faktycznie użyłeś fałszywej wskazówki kładąc żetony podczas 10 godzin wczorajszej gry, aby rozruszać przeciwników?

„Zatem jak masz na imię?"

Zaśmiałem się.

„Nie przypominaj mi o użyciu tego ruchu, jeśli będziemy kiedykolwiek grać przy tym samym stole."

a odchodząc...

„A tak przy okazji, dobre spostrzeżenie."