Jak zapobiec przypadkowemu zdradzeniu Twoich kart - część 2

Kiedy mówię, że nikt nie zdecydowałby się na sprawdzenie, gdyby nie mógł pobić odkrytych trzech króli, nie jest to do końca prawdą.  Ja spróbowałbym i spróbowałem.

Robię to tylko, aby usłyszeć śmiech jednych graczy i aby kompletnie zadziwić innych. Psychologiczna przewaga w przypadku sprawdzenia, które nie ma szans na powodzenie, może być warte pieniędzy, jeśli wiesz, jak zwiększyć swój zysk odpowiednim gawędzeniem. Mówię rzeczy, takie jak, „Musiałem sprawdzić, bo widziałem go, jak wcześniej blefował."

Przeciwnicy pomyślą, że jesteś szalony, i nawet ci, którzy wierzą, że są zbyt sprytni, by nabrać się na Twój występ, dadzą się nabrać. Poczują, że jesteś zbyt nieprzewidywalny i dziwny, aby sprawdzać Twoje karty w przyszłości. Sprawdzenie z, powiedzmy, parą Asów przeciwko trzem wyłożonym królom da ci o wiele więcej, niż kosztowałyby przyszłe próby sprawdzenia.

A więc do rzeczy. Pan Systematyczny  zdecydował się na bardzo ryzykowny zakład mając trzy odkryte króle, podczas gdy niewyszukani przeciwnicy, tacy jak Dzieciak zawsze zdecydują się na sprawdzenie, jeśli mogą pobić dane karty i nigdy tego nie zrobią, gdy ich karty są słabsze. Niemniej, to, co zdarzyło się potem jest głównym tematem dzisiejszego artykułu.

Pamiętajcie, co Wam właśnie powiedziałem: Po licytacji,  Dzieciak wahał się, analizował na nowo swoją ostatnią kartę, odchylił się do tyłu, zastanawiał, a na koniec westchnął. Pan Systematyczny  sprawdził karty natychmiast i był zirytowany, kiedy Kid powiedział, iż może pobić te trzy króle. Powiedział Dzieciakowi, aby przestał ujadać i udowodnił to.

A więc, co masz?

Zatem, teraz Dzieciak pokazuje karty i ma pokera! Coż, Pan Systematyczny podnosi się nieco z krzesła, gotując się ze złości. „Nie musiałeś stosować tych Hollywoodzkich zagrań", ciska. „Miałem sprawdzić twoje karty tak czy inaczej!"

A teraz kilka komentarzy. Po pierwsze, o ile zakład Pana Systematycznego był zły, jego sprawdzenie było jeszcze gorszym pomysłem. Dzieciak nie zamierzał podbijać trzech odkrytych króli w ramach zamierzonego blefu. Taki manewr nigdy nie przyszedłby mu do głowy. Po drugie Pan Systematyczny prawdopodobnie nie podbiłby stawki, gdyby nie zachowanie Dzieciaka.

Podczas gdy Pan Systematyczny był niewątpliwie wystarczająco sprytny, by przejrzeć scenę, zirytowało go to tak, że chciał sprawdzać karty. To zdarza się w pokerze nieustannie, grze, w której bardzo łatwo twoje emocje mogą opanować umysł. Po trzecie, gracze, którzy wahają się, a następnie stawiają zakład wzdychając smutnym głosem, niemal zawsze blefują. Po czwarte - i to jest dzisiejszy temat - gdyby Dzieciak nigdy nie wahał się mając mocne karty, lepiej żeby nie wahał się w ogóle!

Co ma to znaczyć? To znaczy wiele. W pokerze, jeśli chcesz na dłuższy czas ukryć wartość swojej ręki i pozostać nieprzewidywalnym, rzeczy, jakie robisz w pewnych okolicznościach muszą być wykonane również w odpowiednich warunkach.

Większość graczy waha się, kiedy mają podjąć trudną decyzję. Potrzebują czasu na przemyślenie. To wahanie oznacza, że ich karty stoją na pograniczu. Jeśli przeciwnik o tym wie, wówczas dokładnie wie, co robić w obliczu wahania. Wie, że ręka podbijająca nie może być wyjątkowo silna, mieszcząca się w spektrum rąk podbijających, i może on sprawdzić, rzucić karty lub podbić zakład bazując na powyższej informacji.

Jedynymi sposobami na uniknięcie ujawnienia tego typu informacji przebiegłemu przeciwnikowi jest (1) okazjonalne wahanie się oraz udawanie, że zastanawiasz się, podczas gdy twoja ręka jest bardzo silna, lub (2) brak wahania się w każdej sytuacji. Zatem, kiedy powiedziałem, że Pan Systematyczny ma tyle lat, iż powinien wiedzieć więcej, miałem na myśli lata doświadczenia w grze w pokera, które powinny nauczyć go, że "Hollywood" jest jak najbardziej akceptowanym, a czasami nawet koniecznym aspektem pokera.

Mój sposób

Osobiście, ja niemal nigdy nie korzystam z tej ekstremalnej formy zachowania, kiedy mam silną rękę. Zamiast tego, często po prostu mówię przeciwnikom, że już ich pobiłem i że są oni o krok od śmiesznej decyzji i niepotrzebnego sprawdzenia, za które z góry im dziękuję. To z reguły sprawia, iż robią się podejrzliwi, co pobudza ich do sprawdzenia. Powodem, dla którego sam nie korzystam często ze strategii „Hollywood", aby sprowokować sprawdzenie, jest fakt, iż wielu przeciwników żywi do tego typu zachowań negatywne uczucia, a ja nie chcę zrobić niczego, co mogłoby popsuć beztroską atmosferę potrzebną, aby zmaksymalizować zysk w grze.

Niemniej, nigdy nie krytykowałbym innych za ich występy rodem z "Academy Award". I wy także nie powinniście. Przy okazji, w grach bez limitu bądź z limitem puli, te hollywoodzkie zachowanie jest łatwiej akceptowane. A to dlatego, iż w tych grach większy nacisk położony jest na przejrzenie przeciwnika i wszystko polega na znalezieniu sposobu na obserwację innych. Jakkolwiek nawet w tych grach bardziej doświadczeni gracze nie prowokują wielu „scen", a raczej wolą zachować „pokerową twarz".

Kolejna wskazówka

Jeszcze jedna rzecz. Czy widziałeś kiedykolwiek, żeby przeciwnik wyrzucił swoje karty przed Twoim ruchem w ostatniej rundzie licytacji? To często się zdarza, gdy nie udało mu się zdobyć strita lub koloru w 7 Card Stud. Często usłyszysz podobne słowa, „Weź pulę. Po co marnować czas? Nie pobiję Twoich kart."

Co w tym złego? Szkoda może być znacząca, jeśli takie zachowanie stanie się nawykiem. Jeśli jesteś spostrzegawczy, możesz wyciągnąć wnioski z przypadków, kiedy twój przeciwnik nie wyrzuca kart pochopnie.

Wówczas zdasz sobie sprawę, że przeciwnik może pobić twoje karty, i martwisz się o to, co może on trzymać w ręku. Przeciętna ręka, której możesz się spodziewać jest silniejsza niż byłaby w przypadku przeciwnika, którego nigdy nie widziałeś jak wyrzucał karty, gdy nie była to jego kolej.

Kiedy przeciwnik wyrzuca karty przedwcześnie, nawet, jeśli tylko jeden przeciwnik należy do puli, nie tylko zdradza on informację o swoich kartach, ale też o swoich przyszłych kartach. I prawdopodobnie nigdy nawet nie rozważył wszystkich możliwości.