Jak zapobiec przypadkowemu zdradzeniu Twoich kart - część 1

To się stało około rok temu. Był to seven-card stud z limitem $150/$300. 34-letni mężczyzna (szacunkowo) przegrywał przez całą noc. Dołączył do gry niedługo po mnie, czyli 10 godzin wcześniej. W tym czasie, podczas wszystkich rozdań nie zauważyłem niczego, co mogłoby wskazywać na to, iż kiedykolwiek zdobył on jakiekolwiek pożyteczne pokerowe umiejętności. Widzicie to?

Dobrze. Regularnie wygrywający gracz, w wieku 63 lat (znów liczba szacunkowa), walczył w tej samej grze od czterech godzin. Nie wiem wiele o 63- latkach, chociaż znam się na 54 - to mój wiek. Jedyną rzeczą, którą wiem na pewno, to, że w wieku 63 lat powinno się wiedzieć sporo.

Scena „Hollywoodzka"

Jak wiele? Poczekajcie; zaraz zobaczycie. Dla wygody nazwiemy tych dwóch głównych bohaterów Dzieciakiem i Panem Systematycznym. Nagle pojawia się ogromna pula, ponad $4,000. To ostatnia karta - river. Pan Systematyczny stawia zakład pokazując trzy króle.

Dzieciak waha się. Patrzy na swoje karty po raz drugi. Odchyla się do tyłu na krześle. Nagle wzrusza ramionami. Podbija zakład. Jego głos ma smutną, melodyjną nutę, kiedy wzdycha, „Założę się, że równie dobrze mogę podbić do sześciuset".

Pan Systematyczny natychmiast ze złością sprawdza.

„Mogę pobić twoje trzy króle," mówi Dzieciak.

„Cóż, jeśli możesz pobić moje trzy króle, pokaż mi, co masz, zamiast ujadać. Pan Systematyczny  jest naprawdę zirytowany.

Oczywiście, zastanawiam się, dlaczego Pan Systematyczny zakładał się o trzy króle. Były one widoczne. Jasne, że Dzieciak nie zamierzał sprawdzać, w przypadku, gdyby nie mógł pobić króli, które wyraźnie widział. A swobodni, niedoświadczeni i słabi gracze tacy, jak Kid nigdy nie wyrzucą nic lepszego niż trzy króle. Możesz zakładać się o ujawnione trzy króle w formie blefu, mając nadzieję, że znający się na rzeczy przeciwnik wyrzuci strita, kolor czy fula niższego niż króle. Niemniej lepiej upewnij się, że będzie to znający się na rzeczy przeciwnik, bowiem nikt inny nie ma wystarczającej ilości zdrowego rozsądku by wyrzucić karty.

Aby poczynić te wyłożenie kart, musisz być wystarczająco wyrafinowany, aby zdać sobie sprawę, iż twój przeciwnik nie podbiłby stawki widząc trzy króle oraz wystarczająco wiele emocjonalnej stabilności, aby wyłożyć karty w odpowiedzi na jego ruch.

Zaczekaj! Jest tu jeszcze jeden problem. Jeśli Twój przeciwnik z trzema królami zda sobie sprawę, że jesteś wystarczająco wyrafinowany i stabilny emocjonalnie, by zdobyć się na te ujawnienie kart, wówczas może licytować wyłożone króle stosując blef.

Zatem istnieją różne poziomy rozumowania w pokerze. I zawsze istnieją inne poziomy poza twoim, a jeśli źle ocenisz poziom swojego przeciwnika, masz kłopoty. W przypadku większości słabych przeciwników, takich jak Dzieciak , nie ma szans, iż spotkasz się z kartami takimi jak strit, kolor, ful, kareta czy poker. To się po prostu nie stanie, zatem blef jest rzeczą oczywistą. W tym wypadku, jeśli założysz się o wyłożone trzy króle, możesz tylko stracić. Prawdopodobnie nie możesz wygrać niczego.

Sprawdzanie i przegrywanie to zabawa.