Dlaczego ustalone strategie nie mają szans powodzenia

Dlaczego teoria gry ponosi porażkę?

Dzieje się tak, dlatego, iż poker jest zbyt skomplikowany. Istnieje zbyt wiele rzeczy, które należy rozważyć w prawdziwej grze, a kalkulowanie taktyki w danej sytuacji rzadko kiedy jest precyzyjne. Nawet gdybyś mógł wyliczyć dokładne odpowiedzi dla każdej sytuacji, nie miałbyś czasu, aby zrobić to będąc przy stole, bowiem musiałbyś zapamiętać wszystkie odpowiedzi. Powodzenia.

Kolejnym problemem jest fakt, że teoria gry jest odpowiednia dla przeciwników, którzy odpowiadają w perfekcyjny sposób. To kolejne wyzwanie tej teorii. Graj idealnie i pozwól swoim przeciwnikom zniszczyć się samemu, jeśli się nie przystosują. Nieważne, co robi Twój przeciwnik, nie może wygrać. Im więcej oddala się on od idealnej strategii, tym więcej zyskasz.

Ale poczekaj! A co jeśli Twój przeciwnik cały czas blefuje? Czy zamierzasz po prostu mu na to pozwolić? A więc znów musisz się dostosować. Jeśli będziesz uparcie trzymał się określonego wcześniej planu gry, (co oznacza sprawdzanie przez większość czasu w przypadku gry z limitem), wygrasz, jeśli Twój przeciwnik będzie blefował za dużo. Jakkolwiek, nie wygrasz tak wiele, jak byś mógł gdybyś powiedział sobie: „Do diabła z tę teorią gry. Będę sprawdzał przez cały czas."

Tak, możesz dostosować teorię gry do okoliczności, ale to oznaczałoby przybycie do pokerowego stołu z całym pakietem niezwykle skomplikowanych strategii, a ja już powiedziałem, że nie sądzę, by ktokolwiek mógł sobie poradzić nawet z najbardziej podstawową z nich.

Kolejnym problemem jest fakt, iż, mimo że teoria gry może łatwo zastosowana w konkurencjach, w których bierze udział dwóch graczy, gra w pokera pomiędzy trzema czy więcej graczami może doprowadzić do skomplikowanego zwrotu akcji, w związku z możliwymi korzyściami płynącymi ze współpracy pomiędzy przeciwnikami.

Ta współpraca nie musi oznaczać oszustwa. Gra robi się bardziej skomplikowana nawet w przypadku uczciwych, wielowymiarowych konfrontacji. Nie twierdzę, iż nie mogą one być rozwiązane przy pomocy teorii gry. Mówię tylko, pokażcie mi jak.

Powinniście zdawać sobie sprawę, iż badania związane z teorią gry postępują w tej chwili i że zaowocują one cennymi informacjami. To odpowiednio wpłynie na strategie pokerowe. Niemniej mało prawdopodobnym jest, że będziesz musiał osobiście rozumieć więcej niż podstawowe koncepty teorii gry, ponieważ na pewno nie skorzystasz z takich skomplikowanych strategii w prawdziwej grze w pokera.

Dlaczego ustawione strategie ponoszą klęskę.

Właściwie możesz udoskonalić strategię przy użyciu komputera, który wypróbuje różne triki. Pozwolisz swojemu pierwszemu „przeciwnikowi" dostosować się tak, aby zmaksymalizować swoje zyski. Następnie pozwól drugiemu „przeciwnikowi" dostosować się, i tak dalej.

Widziałem sytuacje, w których ten sposób postępowania by nie zadziałał, ponieważ tego typu strategie uparcie przesuwają się w tył i w przód nie odnajdując ogniskowego punktu. Niemniej czasami ta technika jest bardzo mocna. Pod koniec eksperymentowania otrzymujesz gotową strategię pokerową.

Główną rzeczą, która chciałbym przekazać, jest, iż ustalone strategie ponoszą klęskę bez względu na swoje pochodzenie... Poprzez ustalone strategie rozumiem te, które nie dostosowują się do warunków panujących przy danym stole.

Nawet perfekcyjna teoria gry, skierowana do idealnych przeciwników, nie jest najlepszą postawą w prawdziwej grze. A to dlatego, iż najprawdopodobniej Twoi przeciwnicy nie korzystają z idealnej strategii. A nawet, jeśli to robią, zapewne tak czy inaczej nie masz ochoty uczestniczyć w tej grze. Zatem najlepsze strategie to te, które są dostosowane do przeciwników, którzy nie są idealni.

Oto, dlaczego większość opublikowanych rad dotyczących Texas Holdem mijają się z celem spekulując czy ręce takie jak A-J rzadko są pomyślne. Kiedy przeciwnik regularnie gra kartami takimi jak A-9, A-8, A-4, A-10 najprawdopodobniej jest w stanie pobić przeciwnika. To, czy powinieneś grac A-J czy nie zależy od dokładnych okoliczności oraz cech Twoich przeciwników. Z A-K często można zyskac więcej grając przeciw  A-J, niż A-J zyskałoby przeciw A-9, zatem jest to kolejna rzecz, którą musisz rozważyć.

Oto, na czym polega problem ustalonych strategii pokerowych.

1. Jeśli skorzystasz z idealnej strategii przeznaczonej dla idealnych przeciwników, prawdopodobnie nic nie zyskasz grając ze słabszymi;

2. Jeśli skorzystasz z idealnej strategii przeznaczonej dla typowych słabych graczy, możesz czekać, aż przebieg gry się do Ciebie dostosuje (zły zespół przeciwników może sprawić, iż stracisz pieniądze);

3. Nawet doskonała strategia może zostać pokonana przez dwóch lub więcej przeciwników grających niekonsekwentnie i mających silne ręce.